Erg populair is het gebruik van allerlei spelvormen in coaching. Dat loopt uiteen van verschillende soorten kaartspellen tot het het coachen van paarden. Ik heb zelf in de loop der jaren met wat soorten spellen geexperimenteerd en ook ingezet in coaching. Het speelse en minder talige aspect spreekt mij wel aan.  Sterker nog , ik heb zelf een paar spellen met een paar collega’s gemaakt. Meestal zet ik  verschillende spelvormen meer intuitief in , dan heel weloverwogen . Werkt het?  Vaak wel, maar soms ook absoluut niet. De vorm waarin uitgenodigd wordt tot reflectie, luistert schijnbaar precies. Ik had vroeger een sterke voorkeur voor beren ipv barbiepoppen, geen idee waarom. Zoiets lijkt de inzet van verschillende spelvormen ook.

Iets om verder te onderzoeken: , Speelruimte voor ervaring en reflectie’ een promotieonderzoek van Michiel de Ronde. Goed geschreven, leest lekker weg en geeft een theoretisch kader en wetenschappelijke reflectie op speelse werkvormen, de werking en de waarde ervan. In het symposium , Kan de stilte wat harder!’ komt er een presentatie

http://www.hogeschoolrotterdam.nl/hogeschool/agenda/l-24206-symposium-‘kan-de-stilte-wat-harder!’—begeleiden-als-praktijkwetenschap