TOM MAASSEN

Wat doe je bij De Haagse Hogeschool?

Ik ben hogeschooldocent Filosofie van de zorgpraktijk bij de opleiding tot Verpleegkundige, en coördinator van de jaren 2 en 3. In deze periode van de studie leren studenten kritisch nadenken over ziekte en gezondheid als maatschappelijke fenomenen, en over de verpleegkundige beroepsgroep. Daarnaast ontwikkelen studenten een eigen moreel vocabulaire om de moeilijke onderwerpen uit de alledaagse zorgpraktijk te bespreken, zodat ze een beetje weerbaarder zijn tegen de tijd dat ze afstuderen, en opgewassen tegen de weerbarstige alledaagse werkelijkheid.

Wat is je achtergrond?

Na mijn studie Wijsbegeerte aan de UvA en in Jena, ben ik kortstondig werkzaam geweest als docent in het HBO. Vervolgens heb ik zes jaar lang in Maastricht filosofie, bio-ethiek en gezondheidsrecht gedoceerd aan studenten Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen. Daarnaast heb ik mij lange tijd verdiept in de muziekfilosofie, esthetica en taalfilosofie, en beoefen ik met graagte de houtbewerking.

Waar richt je onderzoek zich op?

Ik ben bij de kenniskring aangesloten om op verkennende wijze te onderzoeken of een esthetische benadering van de verpleegkundige zorgpraktijk levensvatbaar is, en hoe deze een zinvolle aanvulling kan zijn voor de Haagse opleiding.

In de overtuiging dat de identiteit van een organisatie of beroepsgroep voor een belangrijk deel vasthangt aan de woorden die erbinnen worden gebruikt en gedeeld, richt ik me op een aantal centrale woorden van de verpleegkundige beroepsgroep. Woorden als zorg verlenen, zorg dragen en zorg bieden hebben mijn speciale aandacht: woorden die door de eeuwen heen gemeengoed zijn geworden, maar die door recente ontwikkelingen in de zorg ook eroderen. We spreken vandaag de dag namelijk veel vaker van zorgprocessen, die te observeren en zelfs meetbaar zijn. Bovendien is zorg in toenemende mate iets wat samen met collega’s en in goed overleg met de zorgvrager wordt gemaakt, dan dat het door de individuele verpleegkundige wordt gedragen en verleend. Het is mijn doel om verpleegkundigen een taal te bieden die hen antifragieler maakt ten aanzien van de manier waarop zorgpraktijken vandaag de dag zijn ingericht.