Over het Lectoraat Change Management

…. schreven we in den beginne (2013): “De duur en diepte van de huidige economische crisis hebben zelfs de grootste optimisten in verlegenheid gebracht. Wie durft nog te beweren dat we met wat symptoombestrijding de huidige malaise te boven kunnen komen? Wat deze crisis bijzonder maakt, is dat steeds vaker wordt gesuggereerd dat we niet eens terug zouden moeten willen keren naar die oude, vertrouwde situatie. “Het herstel van deze economie leidt tot een ramp”, zo stelde econoom Arnold Heertje in het NRC Handelsblad: “Deze recessie is anders dan alle vorige, en het oude economenrepertoire schiet tekort om antwoorden te geven. De aanwijzingen dat het hier gaat om een historische transitie, worden met de dag duidelijker.”

Als we die transitie willen maken, moeten we fundamentele vragen durven stellen. Ook met betrekking tot onze organisaties. Hoe hebben bedrijven en instellingen in de loop der tijd gestalte gegeven aan het ontwerpen, inrichten en managen? Welke ideeën en aannames zijn daarbij leidend geweest? Hoe hebben die keuzes uitgepakt? En, misschien wel de belangrijkste vraag: kunnen en moeten onze organisaties niet anders?

Het lectoraat Change Management gaat met dit type vragen aan de slag.

Change Management gaat niet alleen over de vraag hoe we organisaties kunnen transformeren van bijvoorbeeld een logge bureaucratie tot een flexibele netwerkorganisatie – de ‘traditionele’ veranderkundige invulling van het begrip. Het lectoraat Change Management richt zich nadrukkelijk ook op de vraag hoe we de verleiding kunnen weerstaan om terug te vallen op de gangbare, voor de hand liggende organisatiemodellen en -theorieën. Het lectoraat wil een bijdrage leveren aan het ‘vloeibaar’ maken van het denken over organisatie- en managementvraagstukken. Wat als we organisaties langs radicaal nieuwe lijnen proberen vorm te geven? Wat levert dat op aan nieuwe inzichten? Welke kansen en handelingsmogelijkheden creëren we op die manier voor onszelf?

Om ons denken over organisaties te vernieuwen moeten we op zoek naar inspiratiebronnen, naar spannende practices die op het eerste oog niets te maken lijken te hebben met organisatie en management. Zouden managers zich niet meer als kunstenaars moeten gedragen? Wat zouden organisatieadviseurs kunnen leren van succesvolle terroristen? En wat gebeurt er als we organiseren en managen als een vorm van sport zouden zien?”